Sertap mijn verhaal

Mijn verhaal

De afgelopen jaren

Een aantal jaren geleden kreeg ik een burn-out en ik voelde mij in een diep dal beland.
Het was voor mij een heel moeilijke tijd, maar achteraf heb ik waardevolle levenslessen ontvangen.

De grootste oorzaak van mijn burn-out was continu moeten leven met pijn. De oorzaak van deze pijn is ontstaan na een bezoek aan een kaakchirurg in mei 2014.
Tijdens het verdoven van mijn kaak raakte hij per ongeluk de derde tak van mijn hersenzenuw.
Ik kreeg uitval in mijn kaak, tanden, wang en lippen. Binnen enkele maanden kreeg ik mijn gevoel voor een groot deel terug, al ging dit wel gepaard met een vreselijke pijn die geen enkel moment ‘stil’ was.

Na 2 jaar observatie kreeg ik in 2016 in UMC Groningen de diagnose; Trigeminusneuralgie.
De arts heeft mij toen verteld dat het voor mij altijd zal regenen, maar dat ik kan leren leven met continu regen.
Zo voelde het leven destijds ook voor mij; veel regen, weinig zon en altijd een beetje hoop.
Deze arts geloofde weliswaar in wonderen, maar wetenschappelijk gezien was herstel onmogelijk, omdat mijn zenuw flink beschadigd was.
Voor de pijn mocht ik aan (zware) medicatie, maar dit was voor mij niet de oplossing. Ik wilde ‘helder’ blijven en mijn dagelijkse dingen kunnen blijven doen. Tevens kon er ook niet beloofd worden dat de pijn dan minder werd of overging.

De continu aanwezige pijn gaf mij stress en ik voelde mij angstig. Deze angst werd gevoed door negatieve gedachten: “Wat als de pijn nooit meer over gaat?”. Ik was vermoeid, ik raakte uiteindelijk uitgeput en dit samen was de uitnodiging voor de burn-out. In deze tijd gaf ik mij gedwongen over. Vanaf toen begon mijn diepe innerlijke reis.

In het begin deelde ik deze pijn met familie, vrienden en kennissen, maar er waren maar heel weinig mensen die het begrepen. Want pijn ging toch over als je pijnstillers innam? En mijn leven ging toch door zoals altijd? Ze konden dan ook niet zien aan mij dat ik pijn leed.

Hoe hard het soms ook was voor mij, ik begreep uiteindelijk wel dat het onbegrijpelijk was voor mensen. Had ik ooit iemand kunnen begrijpen met Trigeminusneuralgie als ik het zelf niet had gekregen?
Mijn antwoord is nee, omdat het een pijn is die op geen enkele andere pijn lijkt en het moeilijkste is dat -zolang er geen wonder gebeurt- het nooit zomaar over zal gaan.

Dit onbegrip/inzicht deed mij besluiten om met heel weinig mensen mijn pijn te delen. Gezien het delen mij geen troost gaf. Deze pijn heeft mij iets te vertellen en ik moe(s)t het zelf oplossen.
Toch deel ik het hier na negen jaar openhartig met de wereld. Dit had ik eerder nooit gedacht en gedurfd.

De pijn is op de dag van vandaag nog steeds een onderdeel van mijn leven, maar inmiddels ben ik zover dat ik meer kan lachen, meer kan genieten van het leven, beter kan zorgen voor mijn lichaam en regelmatig oefen voor een positieve mindset. Alleen dan wordt de pijn draaglijk voor mij.

Deze pijn in combinatie met mijn burn- out hebben ervoor gezorgd dat ik nu bewuster en liefdevoller door het leven ga. Onder het kopje ‘Missie en visie’ leg ik uit wat liefdevol voor mij betekent, want dit is ook het uitganspunt van Mavi Lovemade.

Mijn eerste stappen naar spiritualiteit

Mijn allereerste keer pijn
Lang en heftig
Ik keer naar binnen
Mijn allereerste keer bewustwording
Weinig is nog belangrijk
Verleden
Toekomst
Al het materialistische
En al mijn zorgen
Mijn allereerste keer meest pijnlijke gesprek
Met het Hart achter mijn hart
Diepe verbinding
De Schepper
Woede, wanhoop en spijt
Maar vooral verdriet
Mijn allereerste keer mijn meest rakende wens
Verlossing en alleen maar vrede
Mijn allereerste keer transformatie
Een nieuwe ik word geboren
Een intense groei, maar niet fijn
Vaarwel negativiteit
Vaarwel het meisje nog vóór de pijn.

Na mijn bewustwording ga ik zuiniger met mijn lichaam om. Zo drink en eet ik al jaren geen frisdranken, chocola en suikers. Mijn lichaam en geest hebben dit dieet – wat inmiddels mijn leefstijl is geworden- nodig. Ook dit hoort bij liefdevol zijn.

Mijn bewustwording heb ik ook te danken aan een natuurgeneeskundige, die mij erg veel heeft geholpen met mijn innerlijke proces. Hij helpt mij nog steeds en ik voel mij gezegend met hem.

Ik was altijd al gelovig en spiritueel, maar hij leerde mij anders kijken naar mijzelf, het leven en de Schepper.
En vanaf dat moment begon mijn innerlijke reis met al zijn ups en downs, want hoe meer je te weten komt, hoe meer je beseft hoe weinig je eigenlijk weet. Hoe beter je wordt als student, hoe moeilijker de testen worden. Ik heb mogen leren dat accepteren, loslaten en opnieuw manifesteren de sleutelwoorden zijn voor doorzetting en geluk. Alles gaat zoals het moet gaan en ik geloof dat het ons uiteindelijk brengt naar het hogere doel – mijn levensdoel – en dat is voor mij het ervaren van onvoorwaardelijke liefde.

Voor mij is de Schepper onvoorwaardelijke liefde. Dat hoeft voor een ander natuurlijk niet zo te zijn.
Er zijn verschillende wegen naar licht en liefde en dat respecteer ik.

Het duurde een aantal jaren voordat ik weer uit het diepe dal kwam, maar intussen zijn er ook prachtige dingen gebeurd in mijn leven.
Ik ontmoette de liefde van mijn leven. Wij besloten te trouwen en wij hebben inmiddels een prachtig zoontje dat Mavi heet. Mavi is een Turkse naam en het betekent blauw. Ik heb hem genoemd naar de blauwe ogen van mijn man.
Mavi Lovemade is met heel veel liefde naar ons zoontje genoemd.

Het leven is niet alleen maar regen. Voor niemand en ook niet voor mij.
De slachtofferrol is voor mij verleden tijd. Tegenwoordig ben ik de kapitein van mijn eigen boot.

 

Het ontstaan van Mavi Lovemade

Na mijn burn-out wilde ik heel graag iets spiritueels doen, maar wát ik dan moest doen, was voor mij nog onduidelijk. Toen ik met mijn zoontje op bezoek was bij mijn familie in Turkije, werd ik plotseling geïnspireerd door handgemaakt keramiek.

Zowel voor als na een workshop keramiek in Turkije, kreeg ik flitsen van ideeën. Ik had zoveel inspiratie dat ik er niet van kon slapen en voelde letterlijk adrenaline door mijn hele lichaam stromen. Ik voerde gesprekken met mijn moeder. ‘’Wat vind je van mijn ideeën en zou het succesvol zijn?’’, waren de vragen die ik haar stelde. Zij was positief en geloofde in mijn kunnen.
Het was lang geleden dat ik zo enthousiast was over ‘een idee’ gerelateerd aan werk.

Ik fantaseerde om unieke handgemaakte spullen te verkopen die onder goede voorwaarden gemaakt zouden worden met liefdevolle affirmaties, teksten en ontwerpen.

En zo ging ik op zoek naar iemand die handgemaakt keramiek voor mij wilde maken onder één voorwaarde: ik bedenk en teken ontwerpen voor bekers en borden met bijhorende affirmaties en zij maakt dit voor mij na op handgemaakt keramiek.

Uiteindelijk breidde mijn fantasie zich uit tot meerdere artikelen en was het geen fantasie meer, maar mijn werkelijkheid.

Ikzelf ben trouwens dol op affirmaties, omdat ik ze ook in mijn eigen leven toepas.
N.a.v. mijn eigen ervaringen, durf ik te zeggen dat ze een positief effect hebben op onze gedachten en gevoelens en uiteindelijk op ons leven.  Ik vind het een onderschat wonder.

Het motto van Mavi Lovemade is dan ook: “Positieve mind voor een liefdevol leven!”.

Dit was het stukje ‘Over mij’.

Mijn oprechte dank voor de interesse in mij. Indien jij ook ‘pijn’ ervaart in jouw leven, op welke manier dan ook, hoop ik dat het delen van mijn verhaal jou steun geeft. Doordat je niet alleen bent. Het leven is een groot proces en ook ik leer elke dag opnieuw. Deze levenslessen vertaal ik in affirmaties, die je kunnen ondersteunen. Moge mijn producten een liefdevolle werking hebben op jouw mind.

Weetjes over mezelf

  • Ik ben dol op astrologie en ik volgde hiervoor cursussen.
  • Ik ben een Weegschaal met veel Boogschutter energie; dus positivist tot in de kist!
  • Ik heb 7 jaar als leerkracht gewerkt en genoten van lessen geven en samen zijn met kinderen.
  • Ik ben een hoog sensitief persoon.
  • Soms zie ik dromen over de toekomst en komen deze uit.
  • Ik heb een moeilijke jeugd gehad.  
  • Mijn ouders komen uit Turkije, maar ik ben in Nederland geboren en getogen.
  • Ondanks de ruzies in de pubertijd, voel ik mij gezegend met mijn twee jongere zusjes. Wij staan altijd voor elkaar klaar en zijn elkaars beste vriendinnen.
  • Ik heb lactose-intolerantie. Het vaarwel zeggen tegen kaas vond ik nogal moeilijk.
  • Ik voel herkenning bij Nieuwetijdskinderen door de diepe behoefte om de wereld te helpen verbeteren.
  • Ik wandel graag in de natuur.
  • Mijn man en ik waren nog geen twee weken samen toen hij mij ten huwelijk vroeg, waarop ik dolgraag met ‘ja’ antwoordde! Kort daarna begonnen mijn paniekaanvallen: “Maar ik kon toch helemaal niet trouwen met zoveel pijn en vermoeidheid? Waarom was ik in Godsnaam aan een relatie begonnen?”. Gelukkig dacht mijn man daar anders over.
  • Mijn man was tegelijkertijd ook mijn eerste date, vriend en verloofde. De eerste zoen kwam ook pas na het huwelijksaanzoek. Ja, ik leefde zowat als een non. Ik wil het woordje ‘leefde’ wel even benadrukken. 😊
  • Mijn favoriete affirmatie is: “Ik voel dat mijn hartenergie 100% is verbonden met mijn oorspronkelijke wezen”. Hierbij gaat het om verbinding maken met de Bron.
  • Als ik vind dat mij of mijn dierbaren onrecht is aangedaan, kan ik daar wakker van liggen en het moeilijk loslaten. Voor mij nog steeds een groot leerpunt.
  • Als ik negatieve gedachten heb of in moeilijkheden terechtkom, stel ik mezelf de volgende vraag: “Wat zou de onvoorwaardelijke liefde nu tegen mij zeggen?”.
  • Ik ben een diep religieus persoon en ik heb altijd intense liefde gevoeld voor de Schepper.

Dankwoord

Tot slot wil ik het graag afsluiten met een dankwoord.

Via deze weg, wil ik mijn man Tamer bedanken voor wie hij is als persoon, het fijne gevoel dat hij mij geeft als partner en zijn volledige steun voor het oprichten van Mavi Lovemade. Hij gaf mij het laatste belangrijkste duwtje in mijn rug. Daarna verdween mijn angst en nam liefde deze plaats in.

Ik wil mijn lieve moeder bedanken, want zij was de eerste persoon die mij stimuleerde om deze droom waar te maken. Ik voelde gelijk angst toen ik dit idee van Mavi Lovemade kreeg, maar zij nam mijn angst voor een groot deel weg. Het maakte niets uit wat een ander ervan vond: ik moest voor mijn eigen geluk kiezen en mijn hart volgen. En toen kwamen mijn eerste belangrijke stappen voor mijn liefdevolle en creatieve onderneming.

Ook heb ik een dankwoord aan mijn natuurgeneeskundige.
Bedankt voor de liefdevolle genezing die je mij nog steeds geeft als natuurgeneeskundig therapeut, maar vooral als W. van Schooten. Wij zijn nog niet klaar, maar jij bent de meest bijzondere persoon die ik ooit heb gekend en ik ben je eeuwig dankbaar.

Mijn allergrootste dank gaat naar de Schepper, want Hij heeft mij onvoorwaardelijk lief.
Hij straft of oordeelt nooit over mij en Hij is altijd bij mij. Zijn liefde voor ons is onvoorwaardelijk.
Hij is mijn allerbeste vriend.

Het leven is een geschenk dat wij mogen ervaren en daar mogen wij ook van genieten.
Laten wij beginnen met liefdevol zijn voor onszelf en het zal zich vanzelf ontplooien naar alles om ons heen.

Ik geloof dat alles en iedereen met elkaar verbonden is en wij eigenlijk één zijn. Daarom zeg ik graag: ‘’Tot, en verder dan het oneindige’’.

Liefs en licht,
Sertap Boz Gökkaya